Skip to Content Skip to Search

ViiV Healthcare przedstawia dane dotyczące stosowania kabotegrawiru i rylpiwiryny o przedłużonym działaniu w leczeniu zakażeń HIV wskazujące na utrzymywanie się supresji wiremii do 96. tygodnia

Długoterminowe dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa z badania fazy IIIb ATLAS-2M potwierdzają terapeutyczny potencjał kabotegrawiru i rylpiwiryny o przedłużonym działaniu.

Warszawa, 8 kwietnia 2021r. – ViiV Healthcare, globalna spółka specjalizująca się w leczeniu zakażeń wirusem HIV, w której większościowy pakiet akcji posiada spółka GlaxoSmithKline plc (GSK) i której akcjonariuszami są firmy Pfizer Inc. oraz Shionogi Limited, zaprezentowała pozytywne długoterminowe dane z badania fazy IIIb ATLAS-2M oceniającego pierwszy kompletny schemat terapeutyczny obejmujący stosowanie kabotegrawiru i rylpiwiryny o przedłużonym działaniu w leczeniu zakażeń HIV. Dane zgromadzone po 96 tygodniach potwierdzają oceniane w 48. tygodniu punkty końcowe pierwszorzędowe (odsetek pacjentów z RNA HIV 1 ≥50 k./ml w osoczu w 48. tygodniu (analiza Snapshot [ITT-E]) oraz drugorzędowe (odsetek pacjentów z RNA HIV 1 ≥50 k/ml lub <50 k/ml w osoczu w 96. tygodniu (analiza Snapshot [ITT-E]). Wskazuje to na skuteczność długoterminowego podawania ocenianego schematu zarówno raz na miesiąc, jak i raz na 2 miesiące u dorosłych pacjentów zakażonych HIV-1 z supresją wiremii. 1Dane te zostały przedstawione podczas konferencji: Conference on Retroviruses and Opportunistic Infections (CROI), 2021 r.

Dr Hans Jäeger, były dyrektor ds. medycznych w MVZ Karlsplatz, Centrum Badań i Leczenia Zakażeń HIV w Monachium oraz badacz w programie ATLAS-2M, powiedział:

Uzyskane po 96 tygodniach dane z badania ATLAS 2M potwierdzają potencjał terapeutyczny schematu o przedłużonym działaniu w leczeniu zakażeń HIV, który był przedmiotem tego badania. Umożliwia on postępowanie, które mogłoby zmienić doświadczenia związane z leczeniem w przypadku niektórych osób żyjących z HIV dzięki eliminacji konieczności codziennego przyjmowania tabletek w leczeniu zakażenia tym wirusem. Przyjmowanie tabletek każdego dnia może być niemiłym przypomnieniem o zakażeniu HIV lub potęgować obawy pacjentów związane z możliwością przypadkowego zauważenia przez kogoś przyjmowanych przez nich leków na HIV. Nowy schemat leczenia pozwoli na zmniejszenie liczby dni, w które osoby zakażone HIV muszą przyjmować leki – z 365 do 12 lub 6 rocznie. Będzie to stanowić ogromną zmianę ich doświadczeń związanych z leczeniem zakażenia HIV.

Kimberly Smith, M.D., MPH, dyrektorka ds. badań i rozwoju w firmie ViiV Healthcare, powiedziała:

W ViiV Healthcare nasze działania w obszarze badań i rozwoju opierają się na zaangażowaniu
w tworzenie innowacji oraz na chęci zmiany życia osób żyjących z HIV na lepsze. Kabotegrawir
i rylpiwiryna o przedłużonym działaniu to pierwszy tego rodzaju schemat, który eliminuje konieczność codziennego przyjmowania tabletek po fazie początkowego leczenia. Przedstawione długoterminowe dane potwierdzają, że podawanie raz na 2 miesiące jest co najmniej równoważne z podawaniem raz na miesiąc, co oznacza, że osoby żyjące z HIV, u których osiągnięto supresję wiremii, mogą zmniejszyć liczbę dni przyjmowania leczenia do sześciu w ciągu roku. Dzięki temu schematowi odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami są wydłużone.

W badaniu ATLAS-2M pierwszorzędowy punkt końcowy został osiągnięty w 48. tygodniu, co wskazuje, że skuteczność schematu kabotegrawir plus rylpiwiryna o przedłużonym działaniu podawanego raz na 2 miesiące (co 8 tygodni) była co najmniej równoważna z obserwowaną w przypadku dawkowania raz na miesiąc (co 4 tygodnie). Wyniki oceny pierwszorzędowego punktu końcowego w 48. tygodniu (odsetek pacjentów z RNA HIV 1 ≥50 k/ml w osoczu) pokazują, że dawkowanie raz na 2 miesiące (9/522 [1,7%]) i raz na miesiąc (5/523 [1,0%]) wiązało się z podobną skutecznością (skorygowana różnica: 0,8%, 95% przedział ufności [CI]: -0,6; 2,2)2. Wyniki uzyskane po 96 tygodniach są spójne z wcześniejszymi wnioskami odnoszącymi się do pierwszorzędowego punktu końcowego. Skuteczność kabotegrawiru i rylpiwiryny o przedłużonym działaniu podawanych raz na 2 miesiące była co najmniej równoważna z ich dawkowaniem raz na miesiąc, wykazując wiremię RNA HIV 1 ≥50 k/ml odpowiednio u 2,1% (11/522) i 1,1% (6/523) pacjentów (skorygowana różnica: 1,0%, 95% CI: -0,6–2,5)1. Ocena drugorzędowego punktu końcowego badania ATLAS 2M przeprowadzona po 96 tygodniach wykazała, że odsetki supresji wiremii były podobne w obu badanych grupach. U 91% (475/522) pacjentów otrzymujących leczenie raz na 2 miesiące i 90,2% (472/523) badanych stosujących leki raz na miesiąc uzyskano poziom RNA HIV 1 <50 k/ml (skorygowana różnica: 0,8%, 95% CI: -2,8–4,3)1.

W zaprezentowanych wynikach po 96 tygodniach badania poinformowano o wystąpieniu potwierdzonych przypadków niepowodzenia wirusologicznego (CVF), które zdefiniowano jako poziom wiremii w dwóch kolejnych oznaczeniach ≥200 k/ml, u 1,7% (9/522) pacjentów w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące i u 0,4% (2/523) uczestników w grupie przyjmującej leczenie raz na miesiąc1. Odsetek potwierdzonych przypadków niepowodzenia wirusologicznego był zasadniczo niski (1% [11/1045]), a tylko jeden pacjent w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące doświadczył niepowodzenia w drugim roku terapii. U tego pacjenta wytworzyła się mutacja Y181C powodująca oporność na rylpiwirynę (RAM), natomiast nie wykryto mutacji powodujących oporność na inhibitory transferu łańcucha integrazy (INSTI)1.

Profile bezpieczeństwa określone dla obu badanych grup były porównywalne; w okresie analizy po 48. tygodniu badania nie zidentyfikowano nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa1,2. Najczęściej odnotowywanymi zdarzeniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (16% [74/473] w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące i 12% [54/468] wśród pacjentów przyjmujących leczenie raz na miesiąc), przy czym w jednym przypadku zdarzenie to doprowadziło do wycofania pacjenta z badania w okresie pomiędzy 48. a 96. tygodniem1. Większość reakcji w miejscu wstrzyknięcia (99%) miała charakter łagodny lub umiarkowany i ustępowała samoistnie w czasie, którego mediana wynosiła 3 dni. W całym 96-tygodniowym okresie badania do przerwania terapii z powodu wystąpienia reakcji w miejscu wstrzyknięcia doszło u 1% pacjentów (7/522) w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące w porównaniu z 2% uczestników (11/523) w grupie przyjmującej leczenie raz na miesiąc1.

Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z lekiem, innymi niż reakcje w miejscu wstrzyknięcia, były gorączka i zmęczenie. Zdarzenia niepożądane ≥3. stopnia zaobserwowano u 11% (57/522) pacjentów w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące oraz u 12% (65/523) uczestników przyjmujących leki raz na miesiąc. Zdarzenia niepożądane prowadzące do wycofania z badania zaobserwowano u 3% (18/522) pacjentów w grupie otrzymującej leczenie raz na 2 miesiące oraz u 4% (19/523) uczestników przyjmujących iniekcje raz na miesiąc1.

Opracowanie połączenia kabotegrawiru firmy ViiV Healthcare oraz rylpiwiryny firmy Janssen jest częścią współpracy obu firm i wspiera wiodące portfolio ViiV Healhcare skoncentrowane na dostarczeniu społeczności pacjentów HIV innowacyjnych produktów leczniczych.

Schemat leczenia obejmujący kabotegrawir i rylpiwirynę o przedłużonym działaniu jest dopuszczony do stosowania w Kanadzie i USA jako leczenie podawane raz na miesiąc3. Do amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków został złożony uzupełniający wniosek o rejestrację nowego leku (NDA) dotyczący rozszerzenia zakresu stosowania tego schematu leczniczego w terapii zakażeń HIV w celu uwzględnienia schematu jego podawania co 2 miesiące w Stanach Zjednoczonych. Schemat leczenia obejmujący kabotegrawir i rylpiwirynę jest dopuszczony w Australii zarówno do stosowania raz na 2 miesiące, jak i raz na miesiąc. Ten schemat terapeutyczny o przedłużonym działaniu otrzymał też pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w Europie pod nazwą handlową Vocabria (kabotegrawir) i Rekambys (rylpiwiryna) zarówno do stosowania raz na 2 miesiące, jak i raz na miesiąc. Kolejne wnioski o rejestrację produktu zostały złożone i są obecnie poddawane ocenie przez organy rejestracyjne w innych krajach.

                                                                     -KONIEC-

Uwagi do wydawcy

Informacje na temat kabotegrawiru
Kabotegrawir jest opracowanym przez spółkę ViiV Healthcare inhibitorem transferu łańcucha integrazy (INSTI) przeznaczonym do leczenia zakażenia HIV-1 u osób dorosłych, u których uzyskano supresję wiremii. Obecnie ocenia się jego podawanie w skojarzeniu z preparatem rylpiwiryny o przedłużonym działaniu do wstrzykiwań.

Leki z grupy INSTI hamują replikację HIV poprzez zapobieganie integracji DNA wirusa z materiałem genetycznym komórek układu odpornościowego człowieka (limfocytów T). Etap ten odgrywa kluczową rolę w cyklu replikacji HIV i odpowiada za rozwój przewlekłego zakażenia.

Rylpiwiryna
Rylpiwiryna w postaci doustnej została też dopuszczona do stosowania w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi w leczeniu zakażenia HIV-1 u nieleczonych wcześniej pacjentów od 12. roku życia, o masie ciała nie mniejszej niż 35 kg, z wiremią ≤100 000 kopii RNA HIV/ml.

Rylpiwiryna o przedłużonym działaniu jest dostępna w postaci zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu, opracowanej przez firmę Janssen Sciences Ireland UC, jedną ze spółek farmaceutycznych Janssen wchodzących w skład Grupy Johnson & Johnson. Rylpiwiryna jest nienukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NNRTI), którego mechanizm działania polega na zakłócaniu aktywności enzymu zwanego odwrotną transkryptazą, co powoduje zahamowanie procesu namnażania się wirusa.

Informacje na temat podawania i dawkowania kabotegrawiru i rylpiwiryny
Kabotegrawir do wstrzykiwań w skojarzeniu z rylpiwiryną do wstrzykiwań to pierwszy kompletny schemat leczenia oparty na produktach o przedłużonym działaniu podawanych raz na miesiąc lub raz na dwa miesiące w leczeniu osób zakażonych HIV-1, u których uzyskano supresję wiremii. Kabotegrawir i rylpiwirynę do wstrzykiwań podaje się w dwóch wstrzyknięciach w mięsień pośladkowy wykonywanych przez personel medyczny w czasie jednej wizyty. Przed rozpoczęciem terapii we wstrzyknięciach przez około miesiąc (co najmniej 28 dni) należy podawać kabotegrawir i rylpiwirynę w doustnych tabletkach, żeby ocenić tolerancję tych leków.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa (ISI) w Europie
ISI dotyczące produktu Vocabria

Poniższe Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa (ISI) opierają się na Charakterystyce produktu leczniczego Vocabria. Należy zapoznać się ze wszystkimi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w Charakterystyce produktu leczniczego.
Produkt Vocabria (kabotegrawir) do wstrzykiwań w skojarzeniu z rylpiwiryną do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu 1 (HIV-1) u osób dorosłych z supresją wiremii (HIV-1 RNA <50 kopii/ml), przyjmujących leki przeciwretrowirusowe w stałych dawkach, u których nie występuje ani nie występowała oporność wirusa na leki z grupy NNRTI i INI i u których nie stwierdzono niepowodzenia wirusologicznego terapii lekami z grup NNRTI i INI.
Produkt Vocabria do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania w leczeniu zakażenia HIV-1 w skojarzeniu z rylpiwiryną do wstrzykiwań, dlatego należy zapoznać się z informacją o produkcie dotyczącą rylpiwiryny, w której podano zalecane dawkowanie.

Produkt Vocabria w tabletkach w skojarzeniu z rylpiwiryną w tabletkach jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu 1 (HIV-1) u osób dorosłych z supresją wiremii (HIV-1 RNA <50 kopii/ml), przyjmujących leki przeciwretrowirusowe w stałych dawkach, u których nie występuje ani nie występowała oporność wirusa na leki z grupy NNRTI i INI i u których nie stwierdzono niepowodzenia wirusologicznego terapii lekami z grup NNRTI i INI, w następujących sytuacjach:

  • doustne leczenie wprowadzające w celu określenia tolerancji produktu Vocabria i rylpiwiryny przed rozpoczęciem podawania produktu Vocabria o przedłużonym działaniu i rylpiwiryny o przedłużonym działaniu we wstrzyknięciach;
  • doustne leczenie osób dorosłych w przypadku pominięcia planowej dawki produktu Vocabria i rylpiwiryny podawanych we wstrzyknięciach.

Produkt Vocabria w tabletkach jest wskazany do stosowania tylko w leczeniu zakażenia HIV-1 w skojarzeniu z rylpiwiryną w tabletkach, dlatego należy zapoznać się też z informacją o produkcie Edurant tabletki, w której podano zalecane dawkowanie.

Przed rozpoczęciem podawania produktu Vocabria we wstrzyknięciach personel medyczny powinien przeprowadzić staranną selekcję pacjentów, którzy wyrażą zgodę na wymagany harmonogram wstrzyknięć, oraz pouczyć ich, że przestrzeganie terminów wizyt związanych z podawaniem leku ma istotne znaczenie dla utrzymania supresji wirusa i ograniczenia ryzyka nawrotu wiremii, a także potencjalnego rozwoju oporności na skutek pominięcia dawek.

Po przerwaniu podawania produktu Vocabria i rylpiwiryny we wstrzyknięciach należy koniecznie wdrożyć inny, w pełni supresyjny schemat leczenia przeciwwirusowego nie później niż w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia produktu Vocabria podawanego raz na miesiąc i nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia produktu Vocabria podawanego raz na dwa miesiące.
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) nie wymagają zmiany dawkowania. Dane dotyczące stosowania kabotegrawiru u pacjentów w wieku ≥65 lat są ograniczone.
Dzieci i młodzież (w wieku <18 lat): nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu Vocabria u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Nie ma żadnych danych na ten temat.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na kabotegrawir lub rylpiwirynę lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
Jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, ryfapentyną, karbamazepiną, okskarbazepiną, fenytoiną lub fenobarbitalem.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczy Vocabria do wstrzykiwań

Ryzyko rozwoju oporności po przerwaniu leczenia

Aby ograniczyć do minimum ryzyko rozwoju oporności wirusa, należy koniecznie wdrożyć inny, w pełni supresyjny schemat leczenia przeciwwirusowego nie później niż w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia produktu Vocabria podawanego raz na miesiąc i nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia produktu Vocabria podawanego raz na dwa miesiące.

Resztkowe stężenie kabotegrawiru w krwiobiegu dużym może utrzymywać się przez długi czas (nawet 12 miesięcy lub dłużej), dlatego lekarz decydujący o odstawieniu produktu leczniczego Vocabria do wstrzykiwań powinien uwzględnić jego przedłużone uwalnianie.

W razie podejrzenia niepowodzenia wirusologicznego należy jak najszybciej wdrożyć alternatywny schemat leczenia.

Czynniki ryzyka niepowodzenia wirusologicznego występujące przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem stosowania tego schematu leczenia należy wziąć pod uwagę analizy wieloczynnikowe, które wskazują, że występowanie co najmniej dwóch z następujących czynników przed rozpoczęciem leczenia może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem niepowodzenia wirusologicznego: mutacje związane z opornością na rylpiwirynę, podtyp A6/A1 HIV-1 i BMI ≥30 kg/m2. U pacjentów z niekompletną lub niepewną historią leczenia, bez analiz oporności przed leczeniem, należy zachować ostrożność w przypadku BMI ≥30 kg/m2 lub podtypu A6/A1 HIV-1. 

Reakcje nadwrażliwości

Opisywano reakcje nadwrażliwości w związku z przyjmowaniem innych inhibitorów integrazy. Obserwowano takie reakcje, jak wysypka, objawy ogólnoustrojowe, a niekiedy zaburzenia narządowe, w tym uszkodzenie wątroby. Mimo że jak dotąd nie obserwowano takich reakcji w związku ze stosowaniem produktu Vocabria, lekarze powinni zachować czujność i natychmiast przerwać podawanie produktu Vocabria i innych podejrzewanych leków, jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe nadwrażliwości (takie jak ciężka wysypka lub wysypka, której towarzyszy gorączka, złe samopoczucie, zmęczenie, bóle mięśni lub stawów, pęcherze, zmiany w jamie ustnej, zapalenie spojówek, obrzęk twarzy, zapalenie wątroby, eozynofilia czy obrzęk naczynioruchowy). Należy kontrolować stan kliniczny pacjenta, w tym aktywność aminotransferaz wątrobowych, a w razie potrzeby wdrożyć odpowiednie leczenie. Zaleca się doustne leczenie wprowadzające, aby zidentyfikować pacjentów, u których może wystąpić reakcja nadwrażliwości.

Hepatotoksyczność

Odnotowano występowanie hepatotoksyczności u niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących produkt Vocabria, niezależnie od wcześniejszego występowania choroby wątroby.
W razie podejrzenia hepatotoksyczności zaleca się monitorowanie parametrów biochemicznych wątroby oraz odstawienie produktu Vocabria.

Współistniejące zakażenie HBV/HCV

Pacjenci ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B byli wyłączani z badań nad produktem Vocabria. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia produktem Vocabria u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B. Lekarze powinni zapoznać się z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi postępowania w przypadku zakażenia HIV u pacjentów zakażonych jednocześnie wirusem zapalenia wątroby typu B. 
Dane dotyczące pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C są ograniczone. U pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C zaleca się monitorowanie czynności wątroby. 

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu produktu Vocabria w postaci do wstrzykiwań
i w postaci tabletek z produktami leczniczymi, które mogą zmniejszyć ekspozycję na jego działanie. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Vocabria do wstrzykiwań i ryfabutyny. Zaleca się przyjmowanie leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających kationy poliwalentne co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu produktu Vocabria w postaci tabletek. 

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę kabotegrawiru

Kabotegrawir jest metabolizowany głównie przez transferazę urydynodifosfoglukuronozylową (UGT) 1A1 i w mniejszym stopniu przez UGT1A9. Należy się spodziewać, że produkty lecznicze, które są silnymi induktorami UGT1A1 lub UGT1A9, będą obniżać stężenie kabotegrawiru w osoczu, co może powodować nieskuteczność leczenia. 

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W badaniach oceniających podawanie produktu raz na miesiąc najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (do 84%), bóle głowy (do 12%) i gorączka* (10%).
W badaniu ATLAS-2M oceniającym podawanie produktu raz na 2 miesiące najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (76%), bóle głowy (7%) i gorączka* (7%).
*Termin „gorączka” obejmuje uczucie gorąca i podwyższoną temperaturę ciała.

Opis wybranych działań niepożądanych

Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia
U maksymalnie 1% pacjentów przerwano leczenie produktem Vocabria i rylpiwiryną we wstrzyknięciach z powodu reakcji w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku dawkowania raz na miesiąc reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszało do 84% pacjentów. Na 30 393 wstrzyknięcia odnotowano 6815 reakcji w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku dawkowania raz na dwa miesiące reakcje w miejscu wstrzyknięcia wystąpiły u 76% pacjentów. Na 8470 wstrzyknięć odnotowano 2507 reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje były na ogół łagodne (1. stopnia, 70–75% pacjentów) lub umiarkowane (2. stopnia, 27–36% pacjentów). U 3–4% pacjentów wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia (3. stopnia). Mediana czasu trwania reakcji w miejscu wstrzyknięcia ogółem wyniosła 3 dni. Odsetek pacjentów zgłaszających reakcje w miejscu wstrzyknięcia zmniejszał się wraz z upływem czasu.

Przyrost masy ciała
W 48. tygodniu mediana przyrostu masy ciała u uczestników badań FLAIR i ATLAS przyjmujących produkt Vocabria i rylpiwirynę wyniosła 1,5 kg, natomiast u osób kontynuujących dotychczasowe leczenie przeciwretrowirusowe – 1,0 kg (analiza zbiorcza). W badaniach FLAIR i ATLAS mediana przyrostu masy ciała w grupie pacjentów przyjmujących produkt Vocabria w skojarzeniu z rylpiwiryną wyniosła odpowiednio 1,3 kg i 1,8 kg, w porównaniu z 1,5 kg i 0,3 kg w grupach kontynuujących dotychczasowe leczenie przeciwretrowirusowe. W 48. tygodniu w badaniu ATLAS-2M mediana przyrostu masy ciała w grupach pacjentów przyjmujących CAB+RPV raz na miesiąc i raz na dwa miesiące wyniosła 1,0 kg.

Ciąża

Ilość danych dotyczących stosowania kabotegrawiru u kobiet w ciąży jest ograniczona. Wpływ produktu Vocabria na ciążę u ludzi jest nieznany.
Nie obserwowano teratogennego działania kabotegrawiru u ciężarnych samic szczura i królika, jednak ekspozycja na dawki większe od dawki terapeutycznej wiązała się z toksycznością reprodukcyjną u zwierząt. Znaczenie tej obserwacji dla ciąży u ludzi jest nieznane. Nie zaleca się stosowania produktu Vocabria do wstrzykiwań w czasie ciąży, chyba że spodziewane korzyści uzasadniają możliwe zagrożenia dla płodu.
Kabotegrawir jest wykrywany w krwiobiegu dużym przez 12 miesięcy lub dłużej od wstrzyknięcia. 

Karmienie piersią

Na podstawie wyników badań prowadzonych na zwierzętach należy się spodziewać, że kabotegrawir będzie przenikać do mleka kobiecego, choć nie potwierdzono tego u ludzi. Kabotegrawir może być obecny w mleku kobiecym przez 12 miesięcy lub dłużej od ostatniego wstrzyknięcia. Zaleca się, aby kobiety zakażone HIV w żadnym wypadku nie karmiły swoich dzieci piersią, aby uniknąć przeniesienia HIV.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu Rekambys (rylpiwiryna do wstrzykiwań)
Poniższe Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa (ISI) opierają się na Charakterystyce produktu leczniczego Rekambys (rylpiwiryna do wstrzykiwań). Należy zapoznać się ze wszystkimi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w Charakterystyce produktu leczniczego. 

Produkt Rekambys do wstrzykiwań w skojarzeniu z kabotegrawirem do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu 1 (HIV-1) u osób dorosłych z supresją wiremii (HIV-1 RNA <50 kopii/ml), przyjmujących leki przeciwretrowirusowe w stałych dawkach, u których nie występuje ani nie występowała oporność wirusa na leki z grupy NNRTI i INI, i u których nie stwierdzono niepowodzenia wirusologicznego terapii lekami z grup NNRTI i INI. Produkt leczniczy Rekambys należy zawsze podawać jednocześnie z kabotegrawirem do wstrzykiwań. Należy zapoznać się z informacją o produkcie dotyczącą kabotegrawiru, w której podano zalecane dawkowanie.
Przed rozpoczęciem terapii produktem Rekambys przez około miesiąc (co najmniej 28 dni) należy podawać rylpiwirynę w doustnych tabletkach i kabotegrawir w doustnych tabletkach, żeby ocenić tolerancję tych leków. Pacjent powinien przyjmować jedną tabletkę rylpiwiryny 25 mg w trakcie posiłku z jedną tabletką kabotegrawiru 30 mg raz na dobę.

Przed rozpoczęciem podawania produktu Rekambys personel medyczny powinien przeprowadzić staranną selekcję pacjentów, którzy wyrażą zgodę na wymagany harmonogram wstrzyknięć, oraz pouczyć pacjentów, że przestrzeganie terminów wizyt związanych z podaniem leku ma istotne znaczenie dla utrzymania supresji wirusa i ograniczenia ryzyka nawrotu wiremii, a także potencjalnego rozwoju oporności na skutek pominięcia dawek. 

Po przerwaniu podawania produktu Rekambys w skojarzeniu z kabotegrawirem do wstrzykiwań należy koniecznie wdrożyć inny, w pełni supresyjny schemat leczenia przeciwwirusowego nie później niż w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia produktu Rekambys podawanego raz na miesiąc i nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia produktu Rekambys podawanego raz na dwa miesiące.

Pacjenci w podeszłym wieku: dane dotyczące stosowania produktu Rekambys u pacjentów
w wieku >65 lat są ograniczone. Nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu Rekambys u pacjentów w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież: nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu Rekambys u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Nie ma dostępnych danych na ten temat.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
Ze względu na ryzyko utraty działania terapeutycznego produktu leczniczego Rekambys nie należy podawać jednocześnie z następującymi produktami leczniczymi:

  • leki przeciwdrgawkowe: karbamazepina, okskarbazepina, fenobarbital i fenytoina;
  • leki przeciw mykobakteriom: ryfabutyna, ryfampicyna i ryfapentyna;
  • glikokortykosteroid do stosowania ogólnoustrojowego: deksametazon, z wyjątkiem dawki jednorazowej;
  • ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ryzyko rozwoju oporności po przerwaniu leczenia

Aby ograniczyć do minimum ryzyko rozwoju oporności wirusa należy koniecznie wdrożyć inny,
w pełni supresyjny schemat leczenia przeciwwirusowego nie później niż w ciągu miesiąca od ostatniego wstrzyknięcia produktu Rekambys podawanego raz na miesiąc i nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia produktu Rekambys podawanego raz na dwa miesiące.

Przedłużone działanie rylpiwiryny podawanej we wstrzyknięciach

Resztkowe stężenie rylpiwiryny w krwiobiegu dużym może utrzymywać się przez dłuższy czas (u niektórych pacjentów nawet 4 lata), co należy uwzględnić, decydując o odstawieniu produktu leczniczego Rekambys.

Czynniki ryzyka niepowodzenia wirusologicznego występujące przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem stosowania tego schematu leczenia należy wziąć pod uwagę analizy wieloczynnikowe, które wskazują, że występowanie co najmniej dwóch z następujących czynników przed rozpoczęciem leczenia może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem niepowodzenia wirusologicznego: mutacje związane z opornością na rylpiwirynę, podtyp A6/A1 HIV-1 i BMI ≥30 kg/m2. U pacjentów z niekompletną lub niepewną historią leczenia, bez analiz oporności przed leczeniem, należy zachować ostrożność w przypadku BMI ≥30 kg/m2 i/lub podtypu A6/A1 HIV-1.

Reakcje po wstrzyknięciu

Częściowe podanie dożylne może prowadzić do wystąpienia zdarzeń niepożądanych w wyniku przejściowego wysokiego stężenia w osoczu. W badaniach klinicznych obserwowano ciężkie reakcje po wstrzyknięciu, występujące w ciągu kilku minut od podania rylpiwiryny, takie jak duszność, pobudzenie, skurcze brzucha, uderzenia gorąca, potliwość, drętwienia w obrębie jamy ustnej i zmiany ciśnienia krwi. Zdarzenia te były bardzo rzadkie i zaczynały ustępować w ciągu kilku minut od wstrzyknięcia.

W czasie przygotowywania i podawania produktu Rekambys należy dokładnie przestrzegać instrukcji użycia, aby uniknąć przypadkowego podania dożylnego. Przez krótki czas po wstrzyknięciu (około 10 minut) pacjenta należy obserwować. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja po wstrzyknięciu, należy go monitorować i leczyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. 

Zaburzenia układu krążenia

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu Rekambys z produktem leczniczym, o którym wiadomo, że może wywoływać zaburzenia rytmu serca typu torsades de pointes. Stosowanie doustnej rylpiwiryny w dawkach supraterapeutycznych (75 mg i 300 mg raz na dobę) wiązało się z wydłużeniem odstępu QTc w zapisie EKG. Stosowanie doustnej rylpiwiryny w zalecanej dawce 25 mg raz na dobę nie wiąże się z klinicznie istotnym wpływem na odstęp QTc. Stężenie rylpiwiryny w osoczu po podaniu produktu Rekambys we wstrzyknięciu jest podobne jak po doustnym podaniu rylpiwiryny.

Współistniejące zakażenie WZW B/WZW C

Pacjenci ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B byli wyłączani z badań nad produktem Rekambys. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia produktem Rekambys u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B. U pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B przyjmujących doustną rylpiwirynę obserwowano częstsze występowanie zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych niż u pacjentów bez współistniejącego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przyjmujących doustną rylpiwirynę. Lekarze powinni zapoznać się z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi postępowania w przypadku zakażenia HIV u pacjentów zakażonych jednocześnie wirusem zapalenia wątroby typu B.

Dane dotyczące pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C są ograniczone. U pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C przyjmujących doustną rylpiwirynę obserwowano częstsze występowanie zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych niż u pacjentów bez współistniejącego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C przyjmujących doustną rylpiwirynę. Ekspozycja farmakokinetyczna na rylpiwirynę po podaniu doustnym i we wstrzyknięciu u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C była podobna jak u pacjentów bez współistniejącego zakażenia. U pacjentów ze współistniejącym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C zaleca się monitorowanie czynności wątroby. 

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Produktu Rekambys nie należy podawać z innymi przeciwretrowirusowymi produktami leczniczymi z wyjątkiem kabotegrawiru do wstrzykiwań w leczeniu zakażenia HIV-1.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania produktu Rekambys u kobiet w ciąży są ograniczone. Nie zaleca się stosowania produktu Rekambys w czasie ciąży, chyba że spodziewane korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. Ekspozycja na doustną rylpiwirynę w dawce 25 mg raz na dobę przyjmowaną w czasie ciąży była obniżona. W badaniach fazy III oceniających stosowanie doustnej rylpiwiryny mniejsza ekspozycja na rylpiwirynę, podobna jak w czasie ciąży, wiązała się z podwyższonym ryzykiem niepowodzenia wirusologicznego, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie wiremii. Można też rozważyć zamianę na inny schemat leczenia przeciwretrowirusowego.

Działania niepożądane

W badaniach oceniających podawanie produktu raz na miesiąc najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (do 84%), bóle głowy (do 12%) i gorączka (10%).

W przypadku dawkowania raz na dwa miesiące najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (76%), bóle głowy (7%) i gorączka (7%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych można znaleźć w pełnej ulotce informacyjnej.

Opis wybranych działań niepożądanych

Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia

U maksymalnie 1% pacjentów przerwano leczenie rylpiwiryną i kabotegrawirem we wstrzyknięciach z powodu reakcji w miejscu wstrzyknięcia (ISR). W okresie podawania raz na miesiąc w badaniach ATLAS, FLAIR i ATLAS-2M (grupa dawkowania co 4 tyg.) reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłosiło do 84% pacjentów; na 30 393 wstrzyknięcia odnotowano 6815 reakcji w miejscu wstrzyknięcia.
W przypadku dawkowania raz na dwa miesiące w badaniu ATLAS-2M (grupa przyjmująca leki co 8 tygodni) reakcje w miejscu wstrzyknięcia wystąpiły u 76% pacjentów; na 8470 wstrzyknięć odnotowano 2507 reakcji w miejscu wstrzyknięcia.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia były na ogół łagodne (1. stopnia, 70–75% pacjentów) lub umiarkowane (2. stopnia, 27–36% pacjentów). U 3–4% pacjentów wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia (3. stopnia). Mediana czasu trwania reakcji w miejscu wstrzyknięcia wyniosła 3 dni. Odsetek pacjentów zgłaszających reakcje w miejscu wstrzyknięcia zmniejszał się wraz z upływem czasu.

Przyrost masy ciała

W 48. tygodniu mediana przyrostu masy ciała u uczestników badań fazy III FLAIR i ATLAS przyjmujących rylpiwirynę w skojarzeniu z kabotegrawirem wyniosła 1,5 kg, natomiast u osób kontynuujących dotychczasowe leczenie przeciwretrowirusowe – 1,0 kg (analiza zbiorcza). W badaniach FLAIR i ATLAS mediana przyrostu masy ciała w grupie pacjentów przyjmujących rylpiwirynę w skojarzeniu z kabotegrawirem wyniosła odpowiednio 1,3 kg i 1,8 kg, w porównaniu z 1,5 kg i 0,3 kg w grupach kontynuujących dotychczasowe leczenie przeciwretrowirusowe.

W 48. tygodniu w badaniu ATLAS-2M mediana przyrostu masy ciała w grupach pacjentów przyjmujących rylpiwirynę w skojarzeniu z kabotegrawirem raz na miesiąc i raz na dwa miesiące wyniosła 1,0 kg. 

Ciąża

Wpływ produktu leczniczego Rekambys na ciążę u ludzi jest nieznany. Według dostępnych w umiarkowanej ilości danych dotyczących stosowania doustnej rylpiwiryny u kobiet w ciąży (wyniki 300–1000 ciąż) rylpiwiryna nie powoduje wad rozwojowych ani nie ma toksycznego wpływu na płód/noworodka. Badanie z udziałem 19 kobiet w ciąży przyjmujących doustną rylpiwirynę w skojarzeniu z podstawowym schematem leczenia w drugim i trzecim trymestrze oraz po porodzie wykazało obniżoną ekspozycję na doustną rylpiwirynę w czasie ciąży, dlatego należy ściśle monitorować wiremię w czasie stosowania produktu Rekambys u kobiet ciężarnych.

Badania na zwierzętach nie wykazują toksyczności reprodukcyjnej. Nie zaleca się stosowania produktu Rekambys w czasie ciąży, chyba że spodziewane korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko.

Należy rozważyć zastosowanie innego schematu leczenia doustnego zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia. U niektórych pacjentek rylpiwiryna może być obecna w krwiobiegu dużym przez okres do 4 lat po zakończeniu stosowania produktu Rekambys. 

Karmienie piersią

Na podstawie wyników badań prowadzonych na zwierzętach należy się spodziewać, że rylpiwiryna będzie przenikać do mleka kobiecego, choć nie potwierdzono tego u ludzi. U niektórych pacjentek rylpiwiryna może być obecna w mleku kobiecym przez okres do 4 lat po zakończeniu stosowania produktu Rekambys.

Zaleca się, aby kobiety zakażone HIV w żadnym wypadku nie karmiły swoich dzieci piersią, aby uniknąć przeniesienia HIV.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu Edurant (rylpiwiryna
w tabletkach)
Szczegółowe informacje można znaleźć w Charakterystyce produktu leczniczego Edurant® (rylpiwiryna): https://www.medicines.org.uk/emc/product/4968/smpc

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa (ISI)
Poniższe Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa (ISI) opierają się na Charakterystyce produktu leczniczego Edurant®. Należy zapoznać się ze wszystkimi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa zawartymi w Charakterystyce produktu leczniczego.
Produkt Edurant jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z innymi przeciwretrowirusowymi produktami leczniczymi w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności typu 1 (HIV-1) u nieleczonych wcześniej lekami przeciwretrowirusowymi pacjentów w wieku od 12 lat, u których poziom wiremii wynosi ≤100 000 kopii RNA HIV-1/ml. Leczenie produktem Edurant wymaga określenia oporności genotypowej. Zalecana dawka produktu Edurant to jedna tabletka 25 mg raz na dobę. Produkt Edurant należy przyjmować z posiłkiem.

Pacjenci w podeszłym wieku: dane dotyczące stosowania produktu Edurant u pacjentów
w wieku >65 lat są ograniczone. Nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu Edurant
u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność w czasie stosowania produktu Edurant w tej populacji pacjentów.

Dzieci i młodzież: nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa i skuteczności produktu Edurant u dzieci w wieku <12 lat. Nie ma dostępnych danych na ten temat.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
Ze względu na ryzyko istotnego spadku stężenia rylpiwiryny w osoczu (ze względu na indukcję enzymu CYP3A lub wzrost pH żołądka), który może powodować utratę działania terapeutycznego, produktu leczniczego Edurant nie należy podawać jednocześnie z następującymi produktami leczniczymi:

  • leki przeciwdrgawkowe: karbamazepina, okskarbazepina, fenobarbital i fenytoina;
  • leki przeciw mykobakteriom: ryfampicyna i ryfapentyna;
  • inhibitory pompy protonowej, takie jak omeprazol, ezomeprazol, lanzoprazol, pantoprazol, rabeprazol;
  • glikokortykosteroid do stosowania ogólnoustrojowego: deksametazon, z wyjątkiem dawki jednorazowej;
  • ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Chociaż wykazano, że skuteczna supresja wirusa za pomocą terapii przeciwretrowirusowej znacznie zmniejsza ryzyko przeniesienia go drogą płciową, nie można wykluczyć ryzyka resztkowego. Należy zachowywać środki ostrożności, aby uniknąć przeniesienia wirusa, zgodnie z wytycznymi krajowymi.

Niepowodzenie wirologiczne i rozwój oporności

Nie oceniano stosowania produktu leczniczego Edurant u pacjentów, u których wcześniej stwierdzono niepowodzenie jakiejkolwiek innej terapii przeciwretrowirusowej.

W zbiorczej analizie danych dotyczących skuteczności uzyskanych w badaniu fazy III po 96 tygodniach stosowania rylpiwiryny u dorosłych pacjentów z początkową wiremią >100 000 kopii RNA HIV-1/ml stwierdzono większe ryzyko niepowodzenia wirusologicznego (18,2% w przypadku rylpiwiryny w por. z 7,9% w przypadku efawirenzu) niż u pacjentów z początkową wiremią ≤100 000 kopii RNA HIV-1/ml (5,7% w przypadku rylpiwiryny w por. z 3,6% w przypadku efawirenzu). Większe ryzyko niepowodzenia wirusologicznego u pacjentów przyjmujących rylpiwirynę obserwowano w okresie pierwszych 48 tygodni tych badań. U pacjentów z początkową wiremią >100 000 kopii RNA HIV-1/ml, u których nie powiodło się leczenie przeciwwirusowe, częściej stwierdzano występującą w trakcie leczenia oporność na nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI). Oporność na lamiwudynę lub emtrycytabinę obserwowano częściej w przypadku niepowodzenia wirusologicznego po zastosowaniu rylpiwiryny niż po zastosowaniu efawirenzu. Podobnie jak w przypadku innych przeciwretrowirusowych produktów leczniczych, przed ewentualnym zastosowaniem rylpiwiryny konieczne jest określenie oporności genotypowej.

Zaburzenia układu krążenia

Stosowanie rylpiwiryny w dawkach supraterapeutycznych (75 mg i 300 mg raz na dobę) wiązało się z wydłużeniem odstępu QTc w zapisie EKG. Stosowanie produktu Edurant w zalecanej dawce 25 mg raz na dobę nie wiąże się z klinicznie istotnym wpływem na odstęp QTc. Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania produktu Edurant z produktami leczniczymi, o którym wiadomo, że mogą wywoływać zaburzenia rytmu serca typu torsades de pointes.

Zespół reaktywacji immunologicznej 

U zakażonych HIV pacjentów z ciężkim niedoborem odporności w chwili rozpoczęcia złożonej terapii przeciwretrowirusowej (cART) może wystąpić reakcja zapalna na niewywołujące objawów lub resztkowe patogeny oportunistyczne, co może powodować występowanie ciężkich schorzeń klinicznych lub nasilenie objawów. Zwykle reakcje tego typu obserwowano w okresie pierwszych tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia terapii cART. Typowe przykłady to zapalenie siatkówki wywołane przez wirus cytomegalii, uogólnione i/lub ogniskowe zakażenia prątkami oraz zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci. Wszelkie objawy stanu zapalnego wymagają oceny i w razie konieczności wdrożenia odpowiedniego leczenia.
W przypadku reaktywacji immunologicznej obserwowano występowanie zaburzeń autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa Basedowa czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby); czas do wystąpienia tego typu zaburzenia jest bardziej zmienny, zdarzenie może wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

 Ciąża

Produkt Edurant można stosować w czasie ciąży tylko jeśli potencjalne korzyści uzasadniają ryzyko. Ekspozycja na rylpiwirynę w dawce 25 mg raz na dobę przyjmowaną w czasie ciąży była obniżona. W badaniach fazy III mniejsza ekspozycja na rylpiwirynę, podobna jak w czasie ciąży, wiązała się z podwyższonym ryzykiem niepowodzenia wirusologicznego, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie wiremii. Można też rozważyć zamianę na inny schemat leczenia przeciwretrowirusowego.

Ważne informacje na temat niektórych składników produktu leczniczego Edurant

Produkt Edurant zawiera laktozę. Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Działania niepożądane

W czasie programu badań klinicznych (1368 pacjentów w kontrolowanych badaniach fazy III TMC278-C209 [ECHO] i TMC278-C215 [THRIVE]) u 55,7% pacjentów odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane. Najczęściej zgłaszane umiarkowane i ciężkie działania niepożądane (≥2%) to depresja (4,1%), bóle głowy (3,5%), bezsenność (3,5%), wysypka (2,3%) i ból brzucha (2,0%). Najczęstsze ciężkie działania niepożądane związane z leczeniem odnotowano u 7 (1,0%) pacjentów przyjmujących rylpiwirynę. Mediana czasu ekspozycji pacjentów w grupie przyjmującej rylpiwirynę i w grupie przyjmującej efawirenz wyniosła odpowiednio 104,3 i 104,1 tygodnia. Większość działań niepożądanych występowała w okresie pierwszych 48 tygodni leczenia.

Wybrane nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych występujące w trakcie leczenia (3. lub 4. stopnia), uznane za działania niepożądane, odnotowane u pacjentów leczonych produktem Edurant to: zwiększona aktywność amylazy trzustkowej (3,8%), zwiększona aktywność AspAT (2,3%), zwiększona aktywność AlAT (1,6%), zwiększone stężenie cholesterolu LDL (na czczo, 1,5%), zmniejszona liczba leukocytów (1,2%), zwiększona aktywność lipazy (0,9%), zwiększone stężenie bilirubiny (0,7%), zwiększone stężenie trójglicerydów (na czczo, 0,6%), zmniejszone stężenie hemoglobiny (0,1%), zmniejszona liczba płytek krwi (0,1%) i zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego (na czczo, 0,1%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych można znaleźć w pełnej ulotce informacyjnej. 

Opis wybranych działań niepożądanych 

Zespół reaktywacji immunologicznej 

U zakażonych HIV pacjentów z ciężkim niedoborem odporności w chwili rozpoczęcia złożonej terapii przeciwretrowirusowej (cART) może wystąpić reakcja zapalna na nieobjawowe lub resztkowe zakażenia oportunistyczne. Obserwowano też zaburzenia autoimmunologiczne (takie jak choroba Gravesa‑Basedowa czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby); czas do wystąpienia tego typu zaburzenia jest bardziej zmienny, zdarzenie może wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy rylpiwiryna przenika do mleka kobiecego. Rylpiwiryna przenika do mleka samic szczura. Ze względu na możliwość przeniesienia HIV, jak też ryzyko występowania działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, kobietom przyjmującym rylpiwirynę należy odradzać karmienie piersią.

 

Informacje o spółce ViiV Healthcare

ViiV Healthcare jest globalną spółką specjalizującą się w leczeniu zakażenia HIV, założoną w listopadzie 2009 r. przez spółki GlaxoSmithKline (LSE: GSK) i Pfizer (NYSE: PFE) w celu oferowania nowatorskich metod leczenia i opieki osobom zakażonym HIV oraz osobom narażonym na zakażenie HIV.
W październiku 2012 roku do spółki przystąpiła firma Shionogi. Celem spółki jest głębsze i bardziej kompleksowe niż do tej pory zajęcie się problematyką zakażenia HIV/AIDS oraz zastosowanie nowego podejścia do dostarczania skutecznych i innowacyjnych leków przeznaczonych do leczenia i profilaktyki zakażeń HIV oraz do wspierania społeczności osób dotkniętych zakażeniem HIV. Dodatkowe informacje na temat spółki, jej kierownictwa, portfolio, leków w fazie opracowywania oraz zaangażowania można znaleźć na stronie internetowej: www.viivhealthcare.com.  

Informacje o GSK

GSK to globalna firma z sektora ochrony zdrowia, opierająca swoją działalność na badaniach naukowych i kierująca się szczególnym celem, jakim jest pomaganie ludziom osiągać więcej, czuć się lepiej i żyć dłużej. Więcej informacji znajduje się na stronie https://pl.gsk.com/pl/o-nas/.

Więcej informacji udziela:

Urszula Karniewicz

Corporate Communications Manager

urszula.m.karniewicz@gsk.com

+48 504 144 704

Zapytania mediów dotyczące spółki ViiV Healthcare:

Sofia Kalish (Global) +44 (0)7341 079531 (Londyn)
Audrey Abernathy +1 919 605 4521 (USA)

Zapytania do firmy GSK:
Zapytania mediów:

Simon Steel +44 (0) 20 8047 5502 (Londyn)
Tim Foley +44 (0) 20 8047 5502 (Londyn)
Kristen Neese +1 804 217 8147 (Filadelfia)
Kathleen Quinn +1 202 603 5003 (Waszyngton, DC)

Zapytania ze strony analityków/inwestorów:

James Dodwell +44 (0) 20 8047 2406 (Londyn)
Sonya Ghobrial +44 (0) 7392 784784 (Konsumenci)
Jeff McLaughlin +1 215 751 7002 (Filadelfia)
Frannie DeFranco +1 215 751 4855 (Filadelfia)

Deklaracja w sprawie oświadczeń odnoszących się do przyszłości

Spółka GSK przestrzega inwestorów, że wszelkie stwierdzenia wybiegające w przyszłość i prognozy przedstawione przez GSK, w tym zawarte w niniejszym komunikacie, są objęte ryzykiem i niepewnością, które mogą spowodować, że rzeczywiste wyniki będą się znacznie różnić od przewidywanych. Wynika to między innymi z czynników opisanych w punkcie 3.D „Czynniki ryzyka” w raporcie rocznym spółki na formularzu 20‑F za rok 2019 oraz ewentualnego wpływu pandemii COVID-19.

Spółka zarejestrowana w Anglii i Walii:

Nr 3888792 

Siedziba:

980 Great West Road

Brentford, Middlesex

TW8 9GS 

Piśmiennictwo

1 Jaeger H i wsp. Week 96 efficacy and safety of cabotegravir + rilpivirine every 2 months: ATLAS-2M. Praca przedstawiona podczas konferencji: Conference on Retroviruses and Opportunistic Infections (CROI) w formie wirtualnej; 6-10 marca 2021 r.

2 Overton E i wsp. Long-acting cabotegravir and rilpivirine dosed every 2 months in adults with HIV-1 infection (ATLAS-2M), 48-week results: a randomised, multicentre, open-label, phase 3b, non-inferiority study. The Lancet. 2020;396(10267):1994-2005.

3 Informacja o produkcie leczniczym CABENUVA (kabotegrawir, rylpiwiryna). Produkt został zarejestrowany w Stanach Zjednoczonych w styczniu 2021 r.

NP-PL-HVX-PRSR-210005 Kwiecień 2021